![Elk kind in een vechtscheiding een eigen advocaat: wordt dat niet hoog tijd?](https://i0.wp.com/stellicher.nl/wp-content/uploads/2024/04/14032017-Elk-kind.jpg?fit=1200%2C627&ssl=1)
![](https://i0.wp.com/stellicher.nl/wp-content/uploads/2023/12/herlinde-bos.jpg?fit=400%2C600&ssl=1)
MR. H.C.D. BOS
Advocaat familie-en erfrechtElk kind in een vechtscheiding een eigen advocaat: wordt dat niet hoog tijd?
In een (v)echtscheiding zou ieder kind een eigen advocaat moeten krijgen om de nadelige gevolgen van een vechtscheiding zoveel mogelijk te verminderen. Daarvoor pleitte de NOVA (Nederlands Orde van Advocaten) onlangs.
Direct adviesDit is van groot belang nu 10 tot 15% van de 35.0000 kinderen, getroffen door een scheiding, te maken krijgt met een vechtscheiding. In een vechtscheiding worden de belangen van het kind vaak niet voldoende beschermd.
Dat kinderen een eigen advocaat krijgen in een echtscheidingsprocedure is niet nieuw: op grond van de wet en de rechtspraak geldt al jaren dat kinderen een zogenaamd bijzonder curator toegewezen kunnen krijgen. Er dient dan sprake te zijn van een ‘wezenlijk conflict’ tussen de belangen van het kind en de ouders (rechtspraak HR 4 februari 2005). Een bijzonder curator kan een advocaat zijn, maar ook bijvoorbeeld een orthopedagoog of een gedragsdeskundige. De rechter kan de bijzonder curator benoemen op verzoek van de ouders of uit zichzelf. Daarnaast kan het kind zelf door het schrijven van een brief de rechter vragen een bijzonder curator te benoemen. De Kinder/Jeugd-rechtswinkels zijn daarin vaak een steun. Dit wordt de informele rechtsgang genoemd.
Uit mijn eigen ervaring weet ik dat de betrokkenheid van een bijzonder curator zeer waardevol kan zijn aangezien de bijzonder curator het kind eindelijk een stem kan geven in de procedure, zeker wanneer het kind jonger is dan twaalf jaar en het de behoefte heeft te worden gehoord. Kinderen hebben in Nederland namelijk pas vanaf dat ze twaalf jaar oud zijn, het recht om te worden gehoord door de rechter. Indien ze jonger zijn, dan hebben ze dat recht niet. Dit ondanks de inhoud van art. 12 IVRK (Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind) op grond waarvan ieder kind het recht heeft te worden gehoord in een procedure, ongeacht welke leeftijd! Het treurige is echter dat er zelden een bijzonder curator wordt benoemd. Er wordt niet vaak om gevraagd, maar het wordt ook zelden door de Rechtbank toegewezen.
De keren dat ik als advocaat een dergelijk verzoek heb ingediend, leidde het in ieder geval niet tot de benoeming van een bijzonder curator hetgeen in mijn ogen een gemiste kans is. Kinderen zijn immers degenen over wiens hoofd de strijd wordt gevoerd.
Een toppunt van treurigheid voor mij was een situatie die ik afgelopen zomer heb meegemaakt:
Een kind van tien jaar stuurde in de echtscheiding van haar ouders een brief aan de rechter. Deze brief had zij opgesteld met een medewerker van een Kinderrechtswinkel en daarin verzocht zij om de benoeming van een bijzonder curator. Zij wilde een stem hebben in de procedure nu zij niet vanwege haar leeftijd door de rechter kon worden gehoord.
LEES OOK - Omgangsregeling via de rechter: welke factoren spelen een rol bij het oordeel?
De Raad voor de Kinderbescherming werd hiervan op de hoogte gesteld terwijl zij bezig was met het afronden van een onderzoek naar de situatie van het kind. In het raadsrapport werd verwerkt dat de Raad voor de Kinderbescherming had kennisgenomen van het verzoek van het kind, maar dat de Raad voor de Kinderbescherming van mening was dat het benoemen van een bijzonder curator onnodig was en niets zou uithalen. Tot mijn stomme verbazing werd dit advies klakkeloos gevolgd door de rechter: Er werd geen bijzonder curator benoemd.
Ofwel:
- het kind van tien jaar dat had bedacht dat het betrokken wilde worden in de besluitvorming over haar (bij wie zij zou gaan wonen en hoe de zorg regeling eruit zou komen te zien);
- dat al twee jaar in een vechtscheiding zat waarin met name werd gestreden over de vraag bij wie zij zou gaan wonen;
- dat zelf op internet had uitgezocht hoe zij haar zou stem zou kunnen laten horen;
- dat contact had opgenomen met de Kinderrechtswinkel, waar ze naar toe was gegaan en een brief had geschreven;
- dat kind kreeg geen bijzonder curator. Wat zou dit kind hebben gedacht?
Vanwege dit soort zaken heb ik de afgelopen periode de opleiding tot bijzonder curator gevolgd. Ik hoop vaak benoemd te worden om kinderen als dit meisje een stem te geven.
Ik hoop ook dat de rechterlijke macht de moed heeft vaker een bijzonder curator te benoemen en ik het daardoor razend druk ga krijgen als bijzonder curator.
Kinderen verdienen beter!
Categorieën
Deel dit artikel
Direct advies
Neem contact op met MR. H.C.D. BOS
Lees meer goede ideeën
Blog
Omgang tussen opa en oma en de kleinkinderen wordt eenvoudiger?
Ouders hebben recht op omgang met hun kind. Andersom heeft het kind ook recht op contact met beide ouders. Maar wat is de positie van…
Lees verderBlog
Algemene voorwaarden in de werkplaats: praktische tips
Voor bedrijven in de automotive-sector, zoals garagebedrijven en autohandelaren, kan het gebruik van algemene voorwaarden de nodige…
Lees verderBlog
Borgtocht aangaan? Deze 3 dingen moet je weten
Banken vragen ondernemers vaak om een borgtocht voor zakelijke financieringen. Ik krijg regelmatig vragen van ondernemers die door de bank…
Lees verderBlog
Huurrecht per 1 juli 2024: de belangrijkste wijzigingen voor verhuurders op een rij
Op 1 juli 2024 is de Wet vaste huurcontracten in werking getreden. Deze wet brengt aanzienlijke veranderingen met zich mee voor zowel…
Lees verder